"Ever wonder where you'd end up if you took your dog for a walk and never once pulled back on the leash?" - Robert Brault

Vizsla Draadhaar en Ruwhaar Teckel Kennel Fényes Varázs

Vizsla Draadhaar... de jachthond met vele gezichten...

Kyra †, Catou , Aziyze , Tess, Büszke, Glenda, Dylle, Gündi, Gyopar, Kate en Leentje...

Menu

Who's online

We have 54 guests and no members online

Journal of an expectant mother 2009

Het afscheid...

samenindebak.jpgEen week alweer geleden dat de laatst vetrekkende pup door haar dolgelukkige baasjes werd opgehaald. Nu nog vijf honden en twee katten in huis en toch is het hier raar stil. Het vertrek van de eerste pup op vrijdag de 25e was al vreemd. Des te vreemder even na het vertrek al foto's te ontvangen van de pup die voor je gevoel nog hier moet zijn... De zaterdag die volgde was helemaal een opgave. Afscheid van drie puppen op één dag. Wat een stilte en wat een verschil. Je weet dan ook hoe het is/moet zijn om een kleiner nest te moeten grootbrengen. 9 pups is toch echt wel 5 pups in het kwadraat! Ze houden elkaar wakker, gek, verzinnen nog meer spannende dingen om te doen.

Catou had het vertrek van de pups niet (echt) in de gaten. Zij toonde pas weer échte moedergevoelens op het moment dat de visite binnekwam om één van de drie laatste pups op te halen. Ineens ging ze onrustig langs de ren lopen. Ze had echt zoiets van ‘dit spelletje ken ik, zo nemen jullie er weer één mee’. Ze wilde persé nog bij ze in de ren liggen en de drie van alle kanten nog besnuffelen en verzorgen. Ondertussen zachtjes klagend. Had ik niet verwacht, maar de moedergevoelens bleken ook nu nog heel sterk.

De pups hebben allemaal een eigen pagina onder "impressies pups 2009". Daar zijn ook veel verhalen te lezen van de belevenissen in hun nieuwe gezin. Ook uiteraard veel foto's. Ook de baasjes zijn deze keer weer gekiekt zijn zijn onder hetzelfde menu te vinden.

samenopdebank1.jpgNu de rust is weergekeerd, komen we langzaam weer een beetje bij van alle drukte. Ziyze is volledig ontdooid; Toch wel leuk, zo'n zusje erbij en dat slaapt ook best knus, samen in de bak. Kyra is nog wat knorrig, maar elke dag gaat het beter. Catou is blij haar verzorgende rol nog een beetje vol te kunnen houden met Büszke. Op de foto's is te zien hoe er er dan uit ziet; vijf honden en twee katten... Verdeeld welliswaar over twee loungeplaatsen, maar... Gezellig! 

Ondertussen is er ook wat verdrietig nieuws. Eigenlijk erg verdrietig. Tijdens de wandeling van afgelopen zaterdag ging het mis. Een misstap en vervolgens hoorden we Büszke gillen, heel hard gillen. Even afwachten op zo’n moment, want misschien het zo wel weer over. Pups (en met name Vizsla’s) kunnen zich best wel aanstellen. Maar het gillen hield niet op en dan volgt toch het troosten. Maar het verdriet was niet echt te troosten. We waren al dicht bij de auto en dus gauw naar huis. Büszke wilde niet meer op haar achterpoot staan. Na wat telefoontjes besloten we dat we het even aan zouden kijken tot de volgende dag. buszke_zeerpootje.jpgHet werd steeds duidelijker dat er geen sprake was van aanstellerij. Büszke bleef alleen in haar bench en speelde daar wel wat, maar lopen wilde ze niet. Vanochtend bellen naar de spoeddienst van de dierenarts. De dienstdoende arts bleek het erg druk te hebben en pas om 14:00 konden we terecht. Na drie röntgenfoto’s was het duidelijk. Een scheurtje in haar rechterachterpoot. Het pootje is nu gefixeerd (in verband gezet, zodat het niet meer kan bewegen). Vol ongeloof en wat verward kwamen terug van de dierenarts. We bekijken het positief, want het is niet ontzet en zelfs niet helemaal doorgebroken, maar een (klein) drama is het wel. De volgende dag terug voor controle. Alles zag er goed uit. Als het goed heelt kan ze met een weekje of twee à vier weer de oude zijn. Dat hopen we dan maar. Büszke hield zich wel erg goed. We hebben alle handelingen zonder roesje kunnen doen bij de dierenarts. Knap meisje. Ze zal nog meer vertroeteld worden dat ik al deed. En de verdere socialisatie gaan we op de arm en in de direct aangeschafte hondenbuggy voortzetten. Zo'n pech dat dit Büszke moet overkomen, maar het had erger kunnen zijn en zo proberen we het zo positief mogelijk te benaderen. Na twee dagen al, ging het eigenlijk al weer prima met het meisje. Ze moppert soms wel wat af, want het valt allemaal niet mee. Het is toch zo naar je kleine meis zo te zien. Ze speelt (stiekem) heel wat af met Tess en vermaakt zich prima tijdens de ritjes in de buggy. Deze blijkt toch wel erg comfortabel, want na een kwartiertje valt ze vaak in een heerlijke diepe slaap. Alle gemaakte plannen zijn herzien. Met veel dingen moeten we even wachten. Maar de schade gaan we inhalen en sowieso genieten van wat wél kan. Ze gaat natuurlijk gezellig mee met de tripjes naar de hondenscholen. Hoewel we nu even niet mee kunnen doen, valt er genoeg te zien, te leren en te beleven.

De laatste portretfoto's

De tijd is voorbij gevlogen. Morgen gaat de eerste pup ons al verlaten en daarom was het vandaag tijd voor de laatste serie pasfoto's. Klik op de afbeelding om een vergroting te zien. Zijn ze niet geweldig ! Onder de portretjes ook een groepsfoto van het stel. We gaan ze missen, maar ook weer van een welverdiende rust genieten. Dan spreek ik niet alleen voor mezelf, maar zeker ook voor de volwassen Vizsla's hier. Tess niet, Tess zal alleen het spelen erg gaan missen denk ik.  

De meisjes: Roze, Wit, Paars, Rood en Geel... Oftewel:
Béke, Bizony Chayka, Bajusz Bizsu, Bente en Büszke
meisjes_week_7.jpg











En natuurlijk de jongens: Donker Blauw, Groen, Licht Blauw en Bruin...Oftewel:
Barát, Báró, Bronz en Bajnok Max
jongens_week_7.jpg











V.l.n.r. Wit, Geel, Licht blauw, Paars, Donker blauw, Roze, Bruin, Rood en Groen.
groepsfoto_b_nest.jpg

Dubbel...

pups_catou_vijf_weken_oud_27.jpgAlweer 6,5 week zijn de kleine, grote hondjes. De tijd vliegt en weinig tijd om de site te updaten. Wel heb ik nog een keer de groeitabel bijgewerkt en zo ook deze avond. Verder zijn er eerder nog 61 foto's bij het album 'vijf weken oud' toegevoegd. Zodra het zonnetje even doorkomt, zullen er weer foto's gemaakt worden. Uiteraard is het aanstaande woesdag nog weer tijd voor de laatste portretfoto's en zullen we ons uiterste best doen om ook een leuke groepsfoto te maken.

Woensdag hebben alle pups de puptest gedaan. Deze keer geen échte verrassingen. Eigenlijk kwam elke pup uit de test zoals ik van te voren had ingeschat. Donker blauw alleen, leek ondertussen wat meer lef te hebben gekregen, maar uit de test bleek dat dit nog steeds een ergt rustig, afwachtend kereltje is. In het spel met broers en zussen komt dit niet altijd zo naar voren. Integendeel. Een filmpje van de meest actieve pup, namelijk paars, is bij de 'films van Catou's tweede nestje' gevoegd. Zo is een (hopelijk) goede indruk te krijgen van hoe dit in zijn werk gaat. De puptest moest ook de doorslag geven bij de uiteindelijke verdeling. Een dag later en vele overdenkingen verder, zijn alle baasjes op de hoogte gesteld van wie van de 9 bij hun zal komen te wonen.

pups_catou_vijf_weken_oud_55.jpgVrijdag was het tijd voor de eerste enting. De pups hielden zich redelijk kalm onderweg. Als het er één teveel werd., hielp een liedje zingen wel om de gemoederen te bedaren. Alle pups zijn zonder opmerkingen 'goedgekeurd'. Toch wel een hele opluchting. Geen bijzonderheden, gewoon 9 kerngezonde pups.

Een dubbel gevoel wel, de laatste week. Het schoonmaken, achter de pups weer de kranten goedleggen, de hoopjes ruimen... Enfin ik heb al eerder verteld dat er veel komt kijken bij het grootbrengen van een nest. De laatste week is zwaar en de batterij van deze oma raakt een beetje leeg. Dat ze over een weekje bij hun nieuwe baasjes gaan wonen is goed, maar ook zal het weer moeilijk zijn afscheid te nemen. Ze hebben allemaal zo'n leuk eigen karaktertje en door de weken heen leer je ze al goed kennen. Wat ik nog niet eerder op de site heb verteld is dat er een flinke troost is..... Pup Geel, die de naam Büszke zal dragen, blijft hier ! Het was een heel conflict tussen gevoel en verstand. Vier honden is al heel wat, vijf honden er weer eentje meer. Maar ondertussen voelt het heel goed, zeker zo de laatste week. Fijn dat ook wij nog weer kunnen gaan genieten van een pupperiode.

Échte fotomodellen...al waren ze een beetje slaperig...

Vandaag zijn weer pasfoto’s gemaakt. Al echte hondjes zijn het nu.

De meisjes: Roze, Wit, Paars, Rood en Geel...
meisjes_week_5.jpg











En natuurlijk de jongens: Donker Blauw, Groen, Licht Blauw en Bruin...
jongens_week_5.jpg

9 hondjes met een eigen willetje…

pup_catou_8_9_2009.jpgJa, als je eenmaal geproefd hebt aan de buitenlucht, de tuin, het avontuur dat daar te beleven valt… dan is het mopperen geblazen als je daar niet naartoe kunt. Een aantal leggen zich er gelijk bij neer, maar anderen laten luidkeels weten dat ze naar buiten willen. Ook de kamer waar ze ’s nachts verblijven gaat natuurlijk, zodra de zon opkomt vreselijk vervelen. “We willen eruit”, menen dan een paar pups (kennelijk ook namens de rest van het stel:) ) te moeten laten weten. Natuurlijk probeer ik die wens snel in te willigen. Het is toch ook wel de bedoeling de buren te vriend te houden… Maar als ze dan weer eenmaal hun ei kwijt kunnen is het feest. Rennen, stoeien, de tunnel bespringen, de poes plagen, afgesnauwd worden door Ziyze en dollen met Tess. Er is altijd wat te beleven. Natuurlijk is het feest compleet als mams nog even langskomt met haar melkbar.
Gisteren vond Catou het voor het eerst echt welletjes, nadat ze zojuist lang had gevoed. Bescheiden grommetjes moesten de echte hongerlappen duidelijk maken, dat het nu genoeg was. Mooi…

pup_catou_8_9_2009b.jpgTess heeft de tunnel ook ontdekt en speelt heel wat af met de pups. Ze weet nu dat het allemaal heel voorzichtig moet, nadat ik haar de eerste dagen wat heb moeten afremmen. Grappig is ook dat de pups het nu (na een paar dagen) ook heel duidelijk maken, als ze per ongeluk toch wat te hard stoeit. De pups hebben ook veel geprobeerd bij haar te drinken. Tess vond dat wel prima, maar ik niet! Ze is ook voor het eerst loops geworden en dan is een schijndracht makkelijk ‘opgewekt’ door de stimulatie van de pups. Slim als Tess is, weet ze nu dat dit niet mag en gaat ze weg als een pup probeert te drinken of legt ze haar kaken over de snuit van de pup.

Ziyze heeft me nog wel wat laten schrikken, door iets te hardhandig een pup te corrigeren. Waarschijnlijk ook onbedoeld hard, maar de pup en tegelijk Catou schrokken er behoorlijk van. De rust was al snel terug. Het was meer de schrik dan iets anders. De pup (Geel) makeert niets en voor iedereen een wijze les. Ondertussen begrijpen de pups dat je niet iedere (volwassen) hond zomaar kan bijten. Ze benaderen nu andere honden heel wat voorzichtiger. Ziyze weet ondertussen beter raad met de pups en de eerste tekenen van spel waren vandaag te zien. Het is ook heel goed voor te stellen dat de 9 kleine viervoetertjes nogal overweldigend zijn voor Ziyze. Kyra denkt er hetzelfde over. Die laat zich niet veel zien in de tuin als de pups er zijn.

Omdat er pas 38 :) foto’s in het laatste album stonden, zijn er speciaal voor de liefhebber, nog 60 bijgevoegd.

Woensdag hebben de pups weer hun ontwormingstabletje gehad. Het wegen doe ik maar niet meer elke dag. Het wordt steeds lastiger en bovendien eten ze allemaal zo goed, dat het ook niet meer nodig is, dit zo nauw in de gaten te houden.

Morgen zijn ze alweer 5 weken oud. De tijd raast voorbij. Het is morgen ook weer de bedoeling nieuwe portretjes te maken. Hopelijk kan ik ze nog dezelfde dag hier in het dagboek erbij zetten.

Druk, druk, druk....

pups_drie_weken_oud_37.jpgZoveel te vertellen en te willen delen, maar de dagen vliegen voorbij en zijn flink gevuld. Tussen het brokjes weken, pupjes knuffelen, grote honden knuffelen, foto's maken, mailtjes beantwoorden, krantjes verschonen, dweilen, kleden wassen, was ophangen, grote honden voeren, grote honden uitlaten, poetsen, visite ontvangen, (niet te vergeten) genieten van de pups en hen observeren, blijft er maar weinig tijd over om gemaakte foto's en filmpjes op de website te zetten. Dan is ook de organisatie van de KCM van de Vizsla Vereniging in volle gang (waar ik het secretariaat van verzorg). Drukke tijden dus. Maar vandaag moest er toch echt een inhaalslag komen. Eergisteren zijn al weer wat nieuwe foto's geplaatst van de derde week. En vandaag twee (!!) filmpjes. De beelden spreken voor zich, denk ik. Het hele stel groeit als kool en kan zich al prima voortbewegen. Een aantal weten al feilloos de weg naar de tuin en weer terug naar binnen te vinden. pups_drie_weken_oud_31.jpgJammer is wel dat het niet al te warm is buiten. Slapen in de tuin is er nog niet bij. Slapen doen ze overigens erg veel, dat is duidelijk als je regelmatig de webcam bekijkt, maar als het stel dan wakker wordt, is het speelkwartier steeds drukker en intensiever. Het wakker zijn houden ze langer vol. Er wordt al veel afgespeeld en gestoeid. Moeilijk is het nog om te zien, wie de dominantere en rustigere hondjes zijn. Wat wel heel opvallend is, is dat opnieuw de kennismaking met de tuin heel rustig verliep. Geen paniek, alleen maar nieuwsgierige viervoetertjes. De grote honden lopen er gewoon tussendoor. Tess wil het liefste al met hen stoeien, maar dat wordt veel afgeremd. Een standaard Teckel is toch ineens wel erg groot tussen de pups van nèt vier weken oud.
Zo meteen moeten er weer nagels geknipt worden. De pups zijn nog niet echt uit hun bandjes gegroeid, maar door de pap van brokken zijn de meesten amper nog herkenbaar. Ook die worden later vandaag vervangen. 

Ieder een eigen gezicht...

Gisteren hebben de pups dan de ren in de woonkamer verkend. Ze vonden het eigenlijk al gelijk prima en er werd niet of nauwelijks gemopperd. Toch was de verhuizing kennelijk wel enerverend, want veel aangekomen zijn ze gisteren niet. Met uitzondering van Bruin dan, die ook al snel met zijn neus ophoog vlak bij de tuindeur stond. Geurtjes vinden ze duidelijk nu al interessant. Overigens gaan ze ’s avonds weer naar de ‘kraamkamer’. Wel zo prettig om het stel in de ochtend gelijk in een schone ren te kunnen zetten en vervolgens op het gemak de andere ruimte schoon maken. De ervaring leert dat ze je niet bepaald ‘even je gang laten gaan’ bij het schoonmaken. Dat was bij het eerste nestje steeds een heel gevecht.

Nu ze gisteren ook alweer 3 weken oud waren, werd het tijd om eens een lekkere pap te maken van de puppenbrokjes. En dat vonden ze heerlijk !! Bij het neerzetten van de schaal (en straks de voerbakjes) fluit ik. Komen naar de fluit is dus nu al een feest, want dan staat er een lekkere maaltijd te wachten. Ze maken er wel nog een ongelooflijke smeerboel van. Er wordt geregeld in de schaal gestapt en vervolgens zitten alle pups van top tot teen onder, doordat ze hun pootjes op broers en zusjes zetten. De nieuwe schone lintjes, die vanmiddag om werden gedaan, waren al snel niet zo fris meer. Maar dat mag allemaal. De eerste stapels met kranten zijn er al doorheen. Nee, de plasjes en poepjes worden al minder schattig. De pups des te meer. Elke dag worden ze leuker, beweeglijker, speelser en slimmer. Het blijft wonderbaarlijk hoe snel honden zich ontwikkelen.

Vandaag zijn weer pasfoto’s gemaakt. Wat krijgen ze al een eigen gezicht allemaal. Net als vorige keer is deze ' oma' weer verliefd op allemaal!

De meisjes: Roze, Wit, Paars, Rood en Geel...
meisjes_week_3.jpg











En natuurlijk de jongens: Donker Blauw, Groen, Licht Blauw en Bruin...
jongens_week_3.jpg

Wat een heerlijk stel...

catou_pups_bruin_24_8.jpgEergisteren wilde ik het maar eens even proberen. Een aantal pups waren er duidelijk aan toe..: een stap buiten de werpkist wagen. De pups, die ook met het openen van de oogjes voorop liepen, waren ook nu de eerste die het waagden over de 'grote' drempel te gaan. Licht blauw en Groen voorop. Ook Paars waagde de stap, net zo stoer en zelfverzekerd als haar twee broers.
De anderen heb ik ook even buiten de kist gezet, maar die hadden duidelijk nog niet genoeg kracht in het achterlijf om de 'rare', relatief gladde ondergrond aan te kunnen. De volgende dag was dat alweer anders. Vooral gisteren had bruin een inhaalslag. Geweldig. Hij verkende in zijn eentje, en het leek wel liefst alleen, de hele kamer. Hier en daar moest hij ergens in happen. Vrolijk stapte hij heel wat af. Ook Wit had de smaak ineens te pakken en trok zelfs een sprintje !? Rood en Geel hadden wat overredingskracht nodig en Roze en Donker blauw vonden het vandaag vroeg genoeg eens verder te kijken. catou_pups_24_8.jpg
Het leuke is, dat de pups mij constant opzoeken. Contact maken met de 'bekende factor'. Ze zijn nu zo leuk, dat je de tijd vergeet en je ogen er niet vanaf kan houden. Zo geweldig om de ontwikkeling en de verschillen in reactie te zien.
Er worden al heel wat plasjes en poepjes buiten de werpkist gedaan. Een eerste stap in de goede richting!
Vandaag is de woonkamer verbouwd. Hier is een ren gemaakt en wel zo, dat de pups ook naar buiten kunnen. Die keuze kunnen ze zelf maken. Morgen laat ik ze kennis maken met deze nieuwe ruimte en een paar dagen daarna mogen ze eens in de tuin gaan kijken. Dat zal vast weer voor commotie alom zorgen...
Een filmpje maken is er nog niet van gekomen. Dit zal de komende dagen vast gaan lukken, zeker nu het zo leuk wordt alles vast te leggen wat ze doen. Er zijn wel weer nieuwe foto's geplaatst in het al bestaande laatste album.